Separacja i izolacja komórek
Strategia izolacji komórek oparta na wspólnym markerze powierzchniowym lub markerze immunofenotypowym jest wiodącą praktyką w badaniach hodowli komórkowych. Pochodzące z różnych źródeł próbek, w tym krwi obwodowej, krwi pępowinowej, prawidłowych tkanek i nowotworów, komórki będące przedmiotem zainteresowania można wyizolować w celu preferencyjnego wzbogacenia. Wyizolowane komórki można wykorzystać do zrozumienia lub zdefiniowania funkcji „oczyszczonego” podzbioru komórek odpornościowych, do testowania siły kandydatów terapeutycznych oraz do wykorzystania jako materiał pomocniczy/surowiec do wytwarzania terapii komórkowej w warunkach cGMP.
Stosując technologię przeciwciał i aptamerów, w ramach projektu IPHASE opracowano dwa systemy sortowania: bezśladową selekcję pozytywną przeciwciał i aptamerów. Selekcja pozytywna izoluje komórki docelowe bezpośrednio z mieszanej zawiesiny komórek. Selekcja bezśladowa aptameru odnosi się do otrzymywania komórek docelowych w oparciu o technologię selekcji przy użyciu kulki magnetycznej sprzężonej z aptamerem w celu wyizolowania komórek docelowych, a następnie przy użyciu buforu elucyjnego w celu oddzielenia komórek od kulek magnetycznych w celu uzyskania komórek bez żadnego wpływu na integralność komórki.